Mucky Master Sheet Creator Mucky Master Sheet Creator, w skrócie MMC, powstał z prostego problemu: Książka może być cholernie długa. I w pewnym momencie staje się to całkiem bezsensowne, gdy przy każdym nowym zadaniu trzeba znowu przepuszczać całe dzieło przez jakiś model językowy i mówić: „Masz. Przeczytaj to jeszcze raz. A teraz powiedz mi proszę, kto właściwie jest kim”. Więc postanowiłem rozwiązać ten problem raz a porządnie. MMC rozbiera całą książkę lub materiały z rozdziałów na części i rozdziela analizę na wiele małych zadań dla AI. Przy okazji zbiera między innymi: - postacie - cechy - role - relacje - miejsca - obiekty - powtarzające się powiązania - wszystko inne, co później może się okazać ważne
I nie dzieje się to według zasady: „Gdzieś to raz stało, więc teraz będzie to prawdą na zawsze”. Ale raczej: najpierw zbieranie, potem łączenie, potem kondensowanie, a na koniec ponowne sprawdzenie, czy ten cały bałagan w ogóle do siebie pasuje.
Wiele małych zadań zamiast jednego gigantycznego zapytania Dla mnie to znacznie rozsądniejsza droga. Jeśli gdzieś w rozdziale 2 wspomniano, że postać ma blond włosy, w rozdziale 17 pojawia się blizna, a w rozdziale 31 nagle przypisany jest do niej konkretny pojazd, to chcę, aby te informacje zostały później połączone. A nie jakaś ładnie brzmiąca fantazja AI. Dlatego MMC świadomie buduje pipeline. Bardzo ogólnie: Intake → znalezienie postaci → ekstrakcja informacji → kondensacja → łączenie wiedzy o książce → Entity-Sweep → Consumer-Paket
Brzmi to teraz bardziej skomplikowanie, niż jest w codziennym użytkowaniu. W zasadzie to po prostu pracowity cyfrowy idiota, który wszystko czyta, pisze fiszki i na koniec przynajmniej wie, gdzie je położył.
I tak: to kosztuje moc obliczeniową. Ale u mnie ten problem jest dość ograniczony. Mogę uruchamiać kilka modeli AI lokalnie w tym samym czasie. Więc po prostu rozdzielam pracę na wielu workerów i puszczam maszyny do roboty. To kosztuje prąd i trochę czasu. Z tym potrafię żyć. Kto natomiast uważa, że każde pojedyncze zadanie analityczne musi zostać wysłane przez jakąś usługę w chmurze, jak Claude, może oczywiście tak robić. Ja tylko dla ostrożności położyłbym wcześniej portfel na stole. Wtedy przynajmniej będzie wiedział, skąd zaraz weźmie się ból.
Nie ostateczna prawda MMC wcale nie ma udawać, że jest wszechwiedzący. Nie buduje ostatecznego, świętego Character Sheet. On najpierw zbiera materiały do jego stworzenia. To dla mnie ważne. Maszyna może szukać, sortować i kondensować. Kluczowe decyzje i tak zawsze podejmuję sam. Zasada podstawowa jest więc dość prosta: Maszyna zbiera. Maszyna tacha. Człowiek decyduje.
Po co to wszystko? Bo dzięki temu inne programy mają znacznie mniej pracy. Mucky Book Illustrator może korzystać ze zebranej wiedzy i przedstawiać postacie w sposób bardziej spójny. Lektorów można czyściej przypisać. A przede wszystkim nie trzeba przy każdym nowym kroku produkcji ponownie czytać całej książki. Grube, nieporęczne dzieło staje się dzięki temu kompaktową, czytelną dla maszyn pamięcią.
I właśnie tym jest dla mnie MMC: nie programem do pisania, nie ilustratorem i nie chatbotem. Raczej bardzo pracowitym bibliotekarzem z kilkoma mózgami jednocześnie. I w przeciwieństwie do prawdziwego bibliotekarza, nie skarży się, gdy o trzeciej nad ranem rzucam mu na stół całą książkę.
Gallery
